16 tot en met 25 oktober

Vanuit Amsterdam stappen we op het vliegtuig richting Nice. De theorie is dat dit goedkoper is dan de trein en sneller bovendien. ’s Avonds komen we aan in Nice. Om te vieren dat we eindelijk weg zijn lopen we van ons (Etap) hotel naar de stad.

Dit bleek een kleine vergissing. Nice is van Oost naar west groter dan het leek op de kaart. En wij lopen vanaf het hotel (bij het vliegtuig) dan ook een stief kwartiertje naar ons biertje dat het vertrek moet vieren. Gedurende het lopen zien we veel dames die licht van zeden zijn, maar weinig kroegen. Na ruim een uur lopen geven we het op en belanden we in een kroeg waar een Heineken een tientje kost en een stel malloten luidruchtig Cubaanse muziek zit te verzieken. Het bleek café Havana te zijn. Na een stief uurtje lopen terug naar het hotel kunnen we eindelijk slapen.

Het was bedoeld als een korte dag reizen en dan de boot optuigen. Hoe anders zou het zijn. We nemen de bus van het vliegveld naar het station, wachten aldaar op een trein die ons naar Marseille zal vervoeren. Het weer is werkelijk fantastisch en als Beavis en Butthead zitten we vervolgens in de trein van het uitzicht te genieten, met name van de zee en de boten die we in een flits aan ons voorbij zien trekken. Wat is het warm en wat beloofd dit veel goeds. Huh huh…….

In Marseille zullen we, als waren wij snel als het licht, van treintje wisselen en op naar St Louis. Echter het Franse openbaar vervoer houdt er zo zijn eigen snelheid op na. We moeten drie uur wachten voor er een bus zal zijn naar St Louis.

Afijn om een lang verhaal net iets minder saai te maken dan het in werkelijkheid was, we komen pas laat aan in St Louis. En dan blijkt de jachthaven nog 8 km van de stad af te liggen. Maar het liften gaat in Frankrijk beduidend sneller dan het openbaar vervoer. En om 19.45u komen we op de haven aan waar de NB al zonder mast in het water ligt.

De eerste dagen van onze reis beginnen niet zoals weeronline en het knmi voorspelde, was het op onze reisdag nog heerlijk weer, dit sloeg om toen we op ons varende huis aankwamen.

Drie dagen van wind regen en muggen….deze drie dagen zijn ook een beetje in een roes voorbij getrokken, waarbij in een gestaag tempo de boot vaarklaar werd gemaakt, mastje erop, nieuwe verstagingen aangepast (was weer eens wat fout gegaan), giek gemonteerd, water/diesel afgetankt, etc.

In de tussentijd liepen we vaak over het haven terrein met wijd opengesperde monden..dacht je dat er in Nederland grote boten lagen..? Laten we zo zeggen de NB kan in menig boot geplaatst worden als dinghy. Nog een plezant detail…de meeste boten liggen hier op de kant en zijn winterklaar gemaakt…..doen wij iets fout of....?

Het weer is goed, er staat nog een zeer stevige deining, maar vol frisse moed vertrekken we richting noord Spanje.

Nu kan je alles tot in detail plannen; motor laten reviseren, nieuwe zeilen, laptops, EHBO kisten vol…maar één basaal ding kan je toch echt vergeten. Hoe zat het ook al weer met het inslingeren oftewel zeeziekte. Al snel werd het duidelijk dat we hier nog niet een remedie voor hadden bedacht en binnen de kortste keren werd de middellandse zee als een waar aquarium gevoed met fijne stukjes voorgekauwd stokbrood.

Na de eerste 24 uur op zee, waarbij we een 4 op/4 af schema doorliepen kwamen we ietwat tot de snelle conclusie dat het misschien wel een goed plan was om maar gelijk door te zeilen richting Barcelona, immers de costa’s om deze tijd…mmmm not a done deal.

En zo gezegd zo gedaan; de koers ietwat bijgesteld en we tuften vrolijk verder. Achteraf was dit geen goede beoordeling want naar gelang de nacht zich over de middellandse zee verspreidde kwam de wind…een toenemende wind. Al snel kwamen ook de golven en werd onze zeil configuratie gehalveerd, derde rif en fok. Hierbij moet ook gezegd worden dat ondergetekenden zich, na 48 uur geen voedsel tot zich genomen te hebben, zo langzamerhand ging voelen als een spreekwoordelijk vaatdoek. Zodoende kreeg Walter menig zeilwissel en wacht voor zijn kiezen.

Nadat de windkracht tot een aardig stormpje was opgezet kwamen wel al snel tot de conclusie dat Barcelona geen haalbare optie meer was en er niks anders opzat dan voor de kust te kruisen totdat het licht werd en zodoende een veilige vluchthaven te zoeken.

Nadat ook de stuurautomaat het begeven had werd het helemaal feest, met foul weather gear aan, vastgesjord in lifejacket, heeft Walter tot dat het licht werd (8 uur) singlehanded de boot gestuurd. Hierbij moet dus rekening worden gehouden met 24 uur bijna geen slaap, overkomende zeeën en een zwaar stampend schip… Menig maal is de gedachte ontsprongen what the fuck…..

Nadat het lichter werd konden we al vrij snel de kust verkennen op zoek naar een rustige haven…St Feliu de Guixols.

En omdat elk verhaal altijd een staartje heeft… de motor gestart en wat bleek… geen koel water. Impeller van koelwaterpompje totaal verkruimeld, nadat dit euvel met flink wat gevloek verholpen kon worden konden we eindelijk richting kust.

Om 09.30 lagen we veilig gemeerd in St Feliu.. rust… eten en daarna heerlijk slapen.Nadat we een hazenslaapje hadden genoten werden al snel de snorkel spullen opgedoken en werd het strandje opgefleurd door twee blije witte melkflesjes met flippers aan.

Dus geflipperd en vervolgens snel een supermarkt gezocht, eten gekocht en NB-waarts gegaan om na het eten weer snel wat slaap in te halen.

De volgende dag hebben we het nodige plezier weer ingehaald. Eindelijk kregen we wat we zochten: Opstaan als het zonnetje begint te schijnen. De haven uitlopen op zoek naar de bakker, met een stokbroodje onder de arm terug naar de boot alwaar een fijn ontbijtje bereid kon worden.

Na een nieuwe reserve impellor voor de koelwaterpomp gekocht te hebben konden we eindelijk de Gele Banaan opblazen, motoriseren en kennis laten maken met de Middellandse Zee. Daar moest op gezwommen worden.

De Melkflesjes pakten hun spullen (flippers, duikbrillen, restje brood, zonnebrand en handdoeken) in een waterdichte zak en tuften de haven uit langs de hoge rotskust naar een steenstrandje waar alweder gesnorkeld moest worden, tja het leven is soms erg taai….

Na het snorkelen tuft men terug naar het officiele strand om te genieten van een frisse douche, zo leve men aan de Costa.

Tijdens dit schrijven varen we langs de Costa op weg naar Barcelona, we zijn Lloret de Mar en Blanes al gepasseerd en varen nu langs nog meer nare appartementencomplexen die een zo’n mooie kust verzieken.

Bram heeft reeds twee vissen gevangen (de grootte daarvan mag niet onderschat worden; ze waren toch zeker 30 cm).

De reisdatum staat bekend! Morgen, 16 oktober, om 19.10 uur vertrekt het NB Sailing Team met het vliegtuig naar Nice. Geen vertrek aan de kade dus, maar met de hele familie naar Schiphol.

De NB? Die wordt vanmiddag op een trailer gehesen en zal vandaag al richting de Middelandse Zee vertrekken. In Marseille, in Port du Napoleón, zal de NB woensdag aankomen en gemonteerd worden, zodat er dan weer mee gezeild kan worden, eindelijk........

De verzekering werkt niet mee. Ze vinden het eerste stuk riskant, en vragen ons om eerst de boot en de verstagingen te laten keuren. Maar zelfs dan lopen we het risico dat ze ons niet willen verzekeren voor het eerste stuk, van Nederland door de Golf van Biskaje naar Portugal. Er wordt nu al gekeken of we de boot op een trailer naar Marseille kunnen vervoeren, en vanaf daar pas echt in het water te vertrekken.........

Een grote aanslag op het budget en op onze trots, maar het is of dit of alweer een andere verzekering zoeken om vervolgens echt in het stormseizoen door de Golf van Biskaje te moeten.

Week 1 oktober t/m 7 oktober

Start 1 oktober, het was nogal naïef. Het hele weekeinde ervoor hebben we boodschappen gedaan. Een gigantische hoeveelheid boodschappen. En allemaal moesten ze via een autootje naar de boot gebracht worden. Hoe meer boodschappen er in het autootje gingen hoe groter de boot leek te moeten worden.

Nadat de boodschappen eenmaal aan de kade stonden moesten ze ook nog ingepakt en zeevast gezet worden, en daarbij ontdaan worden van overbodig karton en ander verpakkingsmateriaal.

Daarnaast moesten er nog enkele kleine klusjes gedaan worden:

* De windvaan aangesloten

* Windgenerator opnieuw installeren

* De "kombuis" vast zetten

* Watertanks vullen

* Lieren en klemmen opnieuw op het kajuitdek plaatsen

* Het 3e rif in het zeil aanbrengen

* De buitenboordmotorsteun installeren

* Etc...........

Gek genoeg; dit lukte niet voor 1 oktober.

Daarnaast waren er nog problemen met de verzekering. Gelukkig om onze frustraties binnen de perken te houden, konden we door de aanhoudende krachtige tot zéér krachtige Z-ZW wind toch niet weg. Uitstel dus.

Nieuwste vertrekdatum? 9 oktober 2001.

De weersvoorspellingen beloven weinig goeds..........

Verder naar de andere reisverhalen?

Klik hier voor:

- deel 1 van 16 oktober tot 25 oktober 2001 'Vertrek'

- deel 2 van 25 oktober tot 5 november 2001 'Spanje'

- deel 3 van 5 november tot 6 december 2001'Op weg naar las Palmas'

- deel 4 van 7december tot 8 januari 2002 'De Oversteek'

- deel 5 van 8 januari tot 13 januari 2002 'Barbados'

- deel 6 van 26 januari tot 31 januari 2002 'Grenada-Trinidad'

- deel 7 van 31 januari tot 28 februari 2002 'Venezuela'

- deel 8 van 29 februari tot 15 maart 2002 'Naar de Nederlandse Antillen'

- deel 9 van 17 maart tot 25 maart 2002 'Bonaire'

- deel 10 van 26 maart tot 1 april 2002 'Bonaire - Curaca'

- deel 11 van 3 april tot 29 april 2002 'Curacao - Cuba'

- deel 12 van 13 mei tot 3 juni 2002 'Cuba - Fort Lauderdale - Bermuda'