Reisverslag deel 4

7 december 2001 tot 8 januari 2002

De Oversteek 

Gran Canaria voor de grote oversteek

’s Zondagsavonds aangekomen in Las Palmas Gran Canaria;  drie jonge mannen in een blauw Waarscheepje 1010.

De aanloop van Las Palmas ging voorspoedig. Een plekje was snel gevonden voor het ranke zeiljachtje en de vermoeide doch trotse zeilers gingen alras te land om iets te eten.

De daaropvolgende week werd doorgebracht met het bekijken van Las Palmas, het huren van een auto, en het bekijken van het eiland.

Daarbij is het NB-sailing team gaan spearvissen met de spearguns (vangst een aquariumvis formaat goudvis verder resulteerde het in een botte punt van een der spears), om vervolgens te eindigen op Playa del Ingles.

Over Playa del Ingles is al te veel geschreven om er nog te veel woorden over vuil te maken. We moesten erg lachen alhier.

We moesten zo erg lachen dat we de volgende dag terug gingen met mooi weer om te kijken of het toch echt zo erg was.

Dat was het. Heel snel werden we chagrijnig en vluchtten we weg van de wanstaltige strandtentjes, mensen en het ranzige eten. Om de dag te besluiten op het strand in Las Palmas.

Nadat Dick zaterdagmiddag terug ging naar zijn vriendinnetje (bedankt Marieke voor de gedichtjes en cadeautjes), Nederland en zijn werk (en misschien wel het schaatsen). Zijn wij langzaam na gaan denken over de komende reis. 2750 nM naar Barbados. Dat is ongeveer 23 dagen varen. Ruim drie weken. De dagen erna werden gevuld met het rustig voorbereiden op de komende reis. Nieuwe accu installeren, zonnetent afmaken, schilderkarweitjes, boot schoonmaken, jerrycans kopen (voor de broodnodige brandstof om de accu’s op te laden) en boodschappen doen. Eten voor 4 weken. Dat zijn dus twee afgetopte winkelwagentjes voor twee personen (zoals een ieder weet kost verpakkingsmateriaal veel ruimte).

13 december 2001

Vertrek Las Palmas.

De laatste dag op de Canaries, we checken het weer (geen tot weinig wind, wel wind op de oversteek) en varen met onze nieuwe jerrycans naar de pomp om onze voorraad diesel bij te vullen. Na 180 ltr diesel getankt te hebben (totaal 210 ltr. a/b), de jerrycans gesjord en afscheid van wat bekenden genomen te hebben varen we de haven uit richting Barbados.

Wat volgt zijn dagen met weinig tot geen wind, draaiende winden en vlakke zeeën.  De tweede dag proberen we wat te zeilen en gooien ook de nieuwe lures (nep vis-aas) uit.

Als we dan echt een beetje wind hebben dan hebben we het tegen.

De derde dag heeft Bram dan eindelijk beet, een kleine tonijn hapt in de rubberen octopus en de score komt op 1-4. De tonijn wordt ’s avonds verorberd en smaakt prima.

De dagen die volgen brengen nog minder wind, een vlakke zee en motorherrie voor de bemanning. Een vis wordt gevangen en wringt zich weer los (dikke tonijn) en een vis wordt teruggegooid (dolphin (is geen dolfijn maar een koningsmakreel)) in afwachting van een betre vis.

De 15^e besluiten we koers te zetten naar de Kaap Verden om diesel te tanken, het lijkt er niet op dat het binnenkort gaat waaien en we hebben de diesel naast voor de voortstuwing bij weinig wind, voornamelijk nodig om de accu’s op te laden en de stuurautomaat te kunnen laten sturen. 

De 20^e plegen we motoronderhoud, olie verversen e.d. Maar verder gaan de dagen voort met lezen, lezen, lezen, een zoutwaterdouche en slapen (voordat je gaat slapen moet je natuurlijk ook nog even lezen).

Eindelijk de 21^e december varen we nog steeds over een vlakke zee de Kaap Verdische archipel in. Nadat we even daarvoor de grootste vis tot nu toe hebben gevangen, een dolphin van 90 cm lang.

Na 8 nachtjes varen ankeren we bij Sao Vicente .

In Sao Vicente zijn al een aantal boten geankerd die voor ons Las Palmas hebben verlaten en ook op wind wachten.

Mindelo, Sao Vicente, Kaap Verden.

Oef wat is dat lekker na dagen van zweten eindelijk van het bootje afduiken ! OK nog niet in azuur blauwe wateren maar toch kwamen we al de eerste aquarium visjes tegen.

Omdat we toch een zekere dead-line hadden stond onze stop maar in het teken van een ding, diesel tanken. De weersverwachtingen waren nog steeds niet goed en het zag er naar uit dat we voor de grote oversteek elke druppel diesel konden gebruiken.

Nadat we met behulp van onze dingy de voltallige diesel voorraad hadden aangevuld en de laatste weersverwachtingen hadden uitgewisseld  vertrokken we de 23^ste weer …op naar Barbados.

Mindelo, Sao Vicente, Kaap Verden – Barbados 23-12-01/08-01-02

Om jullie een idee te geven hoe wij de volgens de boeken, most enjoyable oceaan crossing of the entire cruise hebben beleeft, beginnen we eerst even met wat citaatjes.

Bram: “Walter volgens de boeken zou de trade wind belt zich eind december begin januari al hebben gevormd met gemiddelde windsnelheden van 1-20 knots, waarom zijn we dan al vier dagen aan het moteren ? “

Walter: "Je hebt gelijk volgens de Atlantic crossing guide zouden we op deze hoogte in gemiddelde windsnelheid hebben van 4 Bft, ik denk dat de oorzaak in el Nino gezocht moet worden".

Bram:” Laten we dan maar hopen dat hij oppikt want anders halen we de 12^de nooit".

Bram:" Walter ik citeer, volgens de boeken zouden we: small clouds, like puffs of steam from and old-fashioned railway engine moeten hebben, waarom zit ik hier dan in mijn faul weather gear nat te regenen."

Walter: “Ik heb geen idee, ik geef het op, hoeveel mijl moeten we nog ?”

En zo gingen de dagen voorbij, waarbij we elkaar vaak hebben afgevraagd, waar doen we dit voor, zijn we dan echt zo sadomasochistisch ?

Maar, ik weet nog steeds niet of het Walters zijn nieuwjaarswens was, 1 januari begon het eindelijk te waaien. Het ging echter van een mooie 4-5 al snel over naar een toch wel harde 7-8 waarbij de golven langzaam veranderde van witte kopjes tot dikke brekers. Maar we zagen langzaam ons "daggemiddelde" op lopen, van 120 Mijl gingen we richting de 170 Mijl (24uur) en het zag er naar uit dat we ruim voor de 12^de Barbados zouden aanlopen.

Maar met wind kwam ook onze echte kwelling… welcome to the rollercoster ride with destanation Barbados !

Wat gaat onze bootje tekeer  met de wind pal van achteren, ene keer de giek in het water vervolgens de uitgeboomde spinaker boom!

Maar ja wat wil je in een notedop van 2.5 meter breed met een diepgang van 2 meter.

Al dit geslinger en gerol resulteerde in nog een leuke les, probeer nooit om rond een uur of twee ’s nachts een kop thee te zetten, dit kan namelijk uitmonden in een zwaar gevloek en getier als je kokend hete thee over je been krijgt.

Maar aan al het goede komt een eind…dus ook aan de wind en de laatste dagen van de oversteek gingen voorbij met een langzaam afnemende wind totdat we eindelijk de 8^ste om 9 uur ’s ochtends onze landvasten rond de bolders van Bridgetown harbour Barbados konden gooien.

En één ding kan ik jullie verzekeren, bij diepe dalen horen grote hoogten, en vooral die hoogten blijven je bij. Want Walter, zeg nu eens eerlijk het viel toch achteraf best wel mee?

Benieuwd naar andere reisverslagen?

Klik hier voor:

- deel 1 van 16 oktober tot 25 oktober 2001 'Vertrek'

- deel 2 van 25 oktober tot 5 november 2001 'Spanje'

- deel 3 van 5 november tot 6 december 2001'Op weg naar las Palmas'

- deel 4 van 7december tot 8 januari 2002 'De Oversteek'

- deel 5 van 8 januari tot 13 januari 2002 'Barbados'

- deel 6 van 26 januari tot 31 januari 2002 'Grenada-Trinidad'

- deel 7 van 31 januari tot 28 februari 2002 'Venezuela'

- deel 8 van 29 februari tot 15 maart 2002 'Naar de Nederlandse Antillen'

- deel 9 van 17 maart tot 25 maart 2002 'Bonaire'

- deel 10 van 26 maart tot 1 april 2002 'Bonaire - Curaca'

- deel 11 van 3 april tot 29 april 2002 'Curacao - Cuba'

- deel 12 van 13 mei tot 3 juni 2002 'Cuba - Fort Lauderdale - Bermuda'