Reisverslag deel 9
17 maart tot en met 25 maart 2002
Bonaire
Na maandenlang de avonturen van de Nare Bazen op de webzijde te hebben gevolgd was het eindelijk zover. Het was mijn beurt om de heren in hun nieuwe habitat te mogen bewonderen.
Nadat de 747 op het pittoreske (roze) vliegveldje van Bonaire was geland stond ondergetekende, na het doorlopen van de gebruikelijk trage (zie voorgaande reisverhalen) douaneprocedures, halsreikend uit te kijken naar het ontvangstcomité.
Even
dacht ik besprongen te worden door twee hiphoppende negers, maar de maandenlange
tropenzon heeft een uitzonderlijke uitwerking op de huidskleur van beide heren
gehad. Alleen dankzij Walter z’n haast tot arisch-blond verbleekte haar en
Bram z’n uitzonderlijk brede grijns zijn de nare bazen nog van het duister te
onderscheiden. Na het uittrekken van mijn t-shirtje echter had Walter een
prachtig wit achtergrondje voor het instellen van z’n lichtmeter en camera‘s
en rapten de plaatselijke kranten over het op Bonaire slechts zeer zelden
waargenomen noorderlichtverschijnsel, “De grote witman” a.k.a. “Glow in the
dark” has arrived.
Slapen aan boord gaat prima, een beetje warm en vochtig, maar het rustig schommelen van de boot verzorgt zorgeloze nachten. Het opstaan daarentegen is van een heel ander niveau….de exacte ochtendrituelen zal ik de lezertjes van dit schrijven onthouden. Veel fantasie is er echter niet voor nodig….de combinatie van drie, vanwege de hitte, geheel ontklede jongeheren, allen lid van de inmiddels beruchte 12”club, zeer veel en vet eten en een heel klein toiletje zorgde elke morgen voor enkele onaangenaam geprikkelde zintuigen.
De “NB slang” (hierbij niet doelend op hiervoor genoemde 12”club leden, maar op het gebezigde taalgebruik, zie voorgaande reisverslagen) werd dan ook al snel uitgebreid met enkele nieuwe kreten. De communicatie werd zo mogelijk nog korter en bondiger. En zeer zeker onnavolgbaarder. Volgend voorbeeld beschrijft de rituele toiletgang van een der NB leden: “AAAH TAAI”, ”Geen gewuss McKoy”, “Geen Gepuss DeDruijff….en zeker geen Getuss!….ISH, ISH!!” (….je moet erbij geweest zijn……).
(Klik hier voor een fotoreportage van Bram zijn ritueel)
Maar goed…….. Bonaire, zo was ons gemeld, is een paradijs voor duikers. Deze gedachte vasthoudend werd een duikcursus voor drie gepland bij de plaatselijke duikschool “the green Submarine”. Vol spanning melde het “trio penotti” zich maandagmorgen 09:00 plaatselijke tijd bij Koos (Arie voor vrienden, en vrienden maak je met een PADI duikcursus!) voor de eerste theorielessen.
Hiervoor werden we in een zeecontainer opgesloten met een 5-videobanden-crash-course duiken. Eitje! Reeds in den middag werden we door John “Wait, think….OK” , een Amerikaan welke zich “the Caribian way of life” had eigen gemaakt, meegenomen voor onze introductieduik in het azuurblauwe water van Bonaire. Al snel gleden wij gelijk de plaatselijke barracuda’s (lean and mean) door het water.
De fijne kneepjes van het duiken alsmede de rest van de cursus werd gegeven door Sipke “DROP AND GIVE ME TWENTY!!!!”, een ex-marinier. Sneller dan we dachten werden we blootgesteld aan een potential nervous breakdown, het examen. Nog even werden de PADI cursusboekjes doorgenomen en de duiktabellen doorgrond. Waar Walter en ondergetekende nauwelijks voor elkaar onderdeden bleef Bram in een te hoge stikstofgroep hangen. Al snel werd duidelijk: “Bram, je bent de zwakste Schakel! Tot ziens!”.
(Klik hier voor beelden van het duiken.)
Gelukkig wisten we het examen allen met succes af te ronden en plots stonden we buiten, met een euforisch gevoel in de maagstreek, samengeknepen billen en onze temporary-PADI-certifications in handen. Eindelijk behoorden ook wij tot de grote PADI-vrienden-club!
Dit moest gevierd worden, samen met Peter en Cindy C. (zie voorgaande resiverslagen), kiezen we het ruime sop voor een stevig eindje zeilen rond het eilandje “klein Bonaire”. De NB, welke al dagen rusteloos voor anker heeft gelegen, krijgt eindelijk weer gelegenheid om te laten zien wat ze waard is. Windkrachtje 5, dolfijnen voor de boeg, een laagstaande eindemiddagzon en azuurblauw water, aah, zoals den Taf reeds melde: ”Sailing does not get better than this en de Friese meren en het IJsselmeer zullen nooit meer hetzelfde zijn”.
De volgende dag wordt de boot afgeladen met duikflessen en apparatuur en varen we, wederom met Peter en Cindy, af naar enkele fraaie duikplaatsen. Bram koopt van een plaatselijke visser voor een record bedrag (de visser bleef ons maar vriendelijk uitzwaaien) enkele sardientjes als aas, hiermee moet het gaan gebeuren! Tuna’s, Wahoo’s en Barracuda’s van ruim twee meter worden fictief al uit het water gesleurd. De rest van de bemanning kijkt schouderophalend en enigszins bevreesd toe hoe Bram met haast sadistisch genoegen een haak (formaatje soeplepel) door het arme sardientje heen jast en met glimmende oogjes de 80 ponds vislijn door zijn handen heen viert…..maar helaas, de stand blijft ongewijzigd. Dat wordt weer snacken bij “Watta Burger” vanavond!
Dan gaan we voor anker bij onze eerste duiksite. Het onderwaterleven rond Bonaire is niet te beschrijven, schitterende koraalformaties en enorme hoeveelheden vreemdsoortig gekleurde en gevormde vissen. Barracuda’s van schier onmeetbare afmetingen zwemmen dreigend aan ons voorbij. Heel even vrezen we dat de stand “Big Game Fish” vs. “Brammetje”, voorgoed in zijn nadeel wordt beslecht, maar dan zwemmen ze door. Vanaf 65ft onder water kijken we omhoog naar de NB, welke zachtjes dobbert op de golven. Op naar de volgende duiksite! Moe maar voldaan varen we tegen het vallen van de avond terug naar onze ankerboei.
De laatste dagen wordt het wereldrecord mooi-zeilen duidelijk gebroken. Met de aanwakkerende wind schiet de NB door het water van de Caribische zee, pogingen om aan een lijntje achter de boot te hangen wordt door verzuurde armspieren en door het water klapperende kleine Johannessen onmogelijk gemaakt. Tegen dit soort snelheden zijn zelfs onze jonge halfgoden lichamen niet bestand.
Zaterdagavond bezoeken we een concert van “De Dijk” (mijn vrienden uit het vliegtuig). Daar staan we meeblèhrend op een wit strandje onder de palmboompjes Amsteltjes weg te drinken. Het leven is zwaar op Bonaire. De weg terug naar de boot is een inmiddels welbekende “taaie mats” en wordt slechts met moeite teruggevonden, maar diep in de nacht “druppelen” ook de laatste leden van het NB sailing team terug naar de boot.
Zondag is het rustig op de NB, haar leden slapen een diepe slaap, slechts de verzengende hitte krijgt tegen het middaguur enige beweging in de gelederen. Tijdens mijn laatste middag op Bonaire wordt met een 4x4 het eiland aan een laatste inspectie onderworpen. Flamingo’s, zoutpannen, slavenhuisjes, nationale parken en vooral leguaantjes worden van heel dichtbij bekeken. Eindstand “Dutch NB” vs. “Bonaire Lizards” (uitwedstrijd, altijd lastig) 146-0. Een oneerlijke strijd, ze wierpen zich letterlijk aan onze voeten, of beter gezegd onze vier machtige terreinbanden.
Bij het vallen van de avond raast de reusachtige 747 over de startbaan van het het kleine stukje Nederland in den Vreemde. Tijdens een bocht wijde bocht over het eiland zie ik ver onder mij een klein stipje in het water dobberen.
Eric
Het bijgaande verhaal is geheel ontsproten aan de fantasie van de auteur, elke overeenkomst met de werkelijkheid berust op louter toeval. Namen, karakters, plaatsen en gebeurtenissen zijn het product van de heer Van der Kooij zijn inlevingsvermogen.
Verder naar de andere reisverhalen?
Klik hier voor:
- deel 1 van 16 oktober tot 25 oktober 2001 'Vertrek'
- deel 2 van 25 oktober tot 5 november 2001 'Spanje'
- deel 3 van 5 november tot 6 december 2001'Op weg naar las Palmas'
- deel 4 van 7december tot 8 januari 2002 'De Oversteek'
- deel 5 van 8 januari tot 13 januari 2002 'Barbados'
- deel 6 van 26 januari tot 31 januari 2002 'Grenada-Trinidad'
- deel 7 van 31 januari tot 28 februari 2002 'Venezuela'
- deel 8 van 29 februari tot 15 maart 2002 'Naar de Nederlandse Antillen'
- deel 9 van 17 maart tot 25 maart 2002 'Bonaire'
- deel 10 van 26 maart tot 1 april 2002 'Bonaire - Curaca'
- deel 11 van 3 april tot 29 april 2002 'Curacao - Cuba'
- deel 12 van 13 mei tot 3 juni 2002 'Cuba - Fort Lauderdale - Bermuda'